Add to Netvibes

19 Ekim 2007 Cuma

ÇOK ÖNEMLİ DUYURU

.
.
YAZILARIMA
.
BÜTÜN BLOGLARIMI BİR ARAYA TOPLADIĞIM
.
.
YENİ ADRESİMDE
.
DEVAM ETMEKTEYİM.
.
.

17 Ekim 2007 Çarşamba

Küçük Yaprak

Bu seferki ultrasonda bize hiç yüz vermedin. Murat Bey öyle denedi, böyle denedi, kah ellerinle, kah ayaklarınla yüzünü kapattın. Boyun 29.47 cm ve kilon 2100 gram. Normalden hala büyüksün. Sen de bize benzeyeceksin gibi görünüyor. Başak, Alp ve ben hep dört kilonun üstünde doğmuşuz.
.
Şeker yüklemesi testi sonrasında hamilelik şekerim çıkmadı. Ancak Murat bey aldığım fazla kilolara kızdı. Hmmm ... haklı ... son bir aydır çok fazla hamur işi yedim galiba. Ramazan pideleri tatlı geldi. Doğuma kadar en fazla 2 kilo almak gibi bir hedef koydum kendime bakalım ne olacak. Murat Bey bu aldığım kiloların sana zaten hiçbir faydası olmadığı söylüyor. Eğer böyle gidersem sadece kendi kendimi hacim olarak genişletip, doğum sonrasında uflayıp puflayacağım.
.
Üstelik bel ve kalça ağrılarımın nedeninin de fazla kilo almak olduğu çok net ortada. 35. haftaya kadar olası bir erken doğumu engellemek için fazla yürümememi ve ayakta kalmamamı istedi Murat Bey. Bu haftalar senin akciğerlerin gelişiyor ve erken doğarsan üç hafta kuvözde geçirmen gerekirmiş.
.
Doğumun İstanbul'da olacak. Ben Hollanda'da gerçekleşecek bir doğumun seni çifte pasaport sahibi yapacağını zannediyordum ancak yanlış bilgiye sahip olduğumu yeni öğrendim. Ticari MVV başvurumu iptal ederek eş durumundan MVV'ye geçiyoruz. 22 Ekim'de dil imtihanına girmek üzere Hollandaca kursuna başlıyorum. Yarın yani 18. Ekim'de ise doğum iznine ayrılabilmek için SSK'ya gideceğim. Küçük Yaprak senle beni bol koşuşturmalı günler bekliyor. Kendimizi hep Hollanda'ya endekslediğimiz için sana ne yatacak, ne yıkanacak, ne de başka eşyalar almamıştık. Evi hazırlamamıştık. Doğumundan sonra 2-3 aylığına İstanbul'da olacağız. Aslında bu son gelişmeye sevinmedim değil. İnsanın kendi ortamında böyle büyük bir olayı yakınları ile yaşaması, yabancı bir memlekette yanlız başımıza geçirmemizden çok daha iyi. Önümüzdeki günlerde bolca Hollandaca duyacaksın benden "Yaprak, ik ben İpek, ik ben uw moeder" :):)
.

15 Ekim 2007 Pazartesi

Birkaç Günün Hikayesi

Bayramdan bir hafta önce İlhan Hollanda'dan geldi. Yaprak babasına kavuştuğu için tekmeleri ile bol bol sevinç yaptı. Hatta bu fotoğrafı da hemen yol ertesinde çekiverdik. Zaman hem çok çabuk, hem de çok yavaş geçiyor. Beklemek çok sıkıcı, gerginlik dolu. "Gülmek ne kıymetli" diyor insan bunca beter şey etrafımızda olup biterken.

İş, güç koşuşturması ile geçen günler sonrasında bir baktık bayram olmuş. Bayram geleneklerimizle İlhan'nın da, benim de pek ilgimizin olmaması nedeniyle daha çok kısa bir tatil havası gibiydi bizim için cuma, cumartesi, pazar. Sadece İlhan'a bayramın ilk günü anneannemle dedemin kabrine gitmeyi istediğimi söyledim.

Bayramın ilk gününden önceki gece rüyamda ilk defa anneannemle dedemi birlikte gördüm. Biz onların evine ziyarete gitmiştik. Her ikisi de o kadar mutluydu ve rüyanın kendisi o kadar gerçek gibiydi ki, şimdi bile düşününce sanki onları gerçekten görmüşüm hissi uyanıyor içimde. Dedem İlhan'nın aldığı son cep telefonuna bakarken gülüyordu, " bak şu işe, neler yapıyorlar artık" diyordu. Ben de çok ama çok mutluydum. Sabah uyandığımda o gün gerçekten benim ziyaretimi beklediklerini düşündüm. Ellerimizde çiçekler Zincirlikuyu'nun yolunu tuttuk İlhan'la. Hava kapalı ve serindi. Her ikisinin yanyana taşlarına bakarken aynen şimdiki gibi kendimi tutamadım, gözyaşlarım boşalıverdi. Her ikisini ayrı ayrı sevmenin, anlamlandırmanın, özlemenin ötesindeydi yaşadıklarım. Onlara bir çift ve daha üç beş saat önce beraber olduğum sevgili anneannem ve dedem olarak ne kadar değer verdiğimi yüreğimin, aklımın, ruhumun en derinlerinde hissetmek bana sevginin yaşam veya ölümle hiçbir ilgisi olmadığını tekrar gösterdi. Sevgi koşulsuzdu, sevgi saftı ve sevgi aslında yaşam ile ölüm arasındaki yani Tanrı ile olan en sağlam bağdı.

Bayramın ikinci günü sonunda bizi oldukça keyfimizi kaçıran bir sürpriz bekliyordu. Gün boyunca yağan yağmur ile çakan şimşeklerden bir tanesi de bizim bağlı bulunduğumuz elektrik hattına uğramıştı. Gecenin ilerleyen saatlerinde kendimizi bir anda karanlığın ellerinde buluverdik. Nasıl olsa arıza giderilir diyerek uykuya daldık ama sabah kalktığımızda durumda hiçbir farklılık olmadığını gördük. Gün boyunca bekleyişimiz ve telefonlarımız da boşa çıktı. İnsan medeniyetin getirdiği imkanların ne kadar önemli ve vazgeçilmez olduğunu, günlük hayatında hiçbir zaman üzerine düşünmediği şeyleri uzun süreli yitirdiğinde anlıyor; su gibi, elektrik gibi.

Aslında elektriğin olmamasının yarattığı sinir bozukluğu dışında bana hiçbir sakıncası yoktu ama İlhan'nın çalışması gereken projeleri vardı. Biz de çözüm olarak Alp'in bilgisayarını işgal etmeye karar verdik. Her işte bir hayır vardır deriz, bu sayede neredeyse iki aydır sadece sesini duyduğum kardeşim Alp'i görmüş olduk.

Benim sürekli "Yaprak'la benim, seninle benim, benimle Alp'in, senin-benim-Alp'in hiç fotoğrafımız yok" sitemlerim ( !!!!! ) sonrasında İlhan pes etti ve ben sıkılana kadar bir sürü fotoğrafımızı çekti. Ne diyeyim, hamilelikte kapris yapmak çok keyifli oluyor. Fakat çekilen karelerin çoğunda karnımı kapatmayı unuttuğum ve çıkan görüntülerin komikliği düşünülürse, bu kapris etabının sonunda asıl gülen ben değil, İlhan'la Alp oldu herhalde diyorum.

Dün gece İlhan'nın çalışması sonrasında umutla eve döndük ama içeri girdiğimizde hala elektriklerimiz yoktu. Adamlarla kavga etmekten yorulmuş bir şeklide İlhan son kez BEDAŞ'a telefon açtı. Karşısındaki ses de bezgin bir şekilde "Beyefendi, burada ne sizinki, ne de başka arızalarla ilgilenen tek bir insan yok, benim yapabileceğim birşey de yok, yarın arayın" dedikten sonra biz de yenik savaşçılar edasıyla, yıkılmış bir şekilde ayaklarımızı sürüyerek kendimizi kaderimize, yani zifiri karanlık içinde hafif hafif titreyen mum ışığına teslim ettik. Ne diyeyim, normal zamanda romantizm olsun diye yakılan evin dört tarafına saçılan mumlar böyle bir gecede hiç çekilmiyordu doğrusu...

.

10 Ekim 2007 Çarşamba

THE CAN CAN


Star in Your Own JibJab! It's Free!

06 Ekim 2007 Cumartesi

Tickle

Dün internette surf yaparken şans eseri gözüme çarpan bir Google reklamından beni çok eğlendiren, düşündüren, hoşuma giden bir siteye ulaştım; Tickle.
.
Tickle bir test sitesi. Aklınıza gelebilecek her konu hakkında envai çeşit test bulunuyor bünyesinde. Konuların birkaç tanesini yazacak olursam : IQ, iş, ilişkiler, güzellik, eğlence, yaşam tarzı gibi gibi. Hergün gazetelerde rastlayabildiğimiz saçma sapan testler gibi değiller. Özellikle beyin yapısı ve yetenek testleri. Zaten testlerin birini uyguladıktan sonra ana sonuç raporunu görmek istiyorsanız ödeme yapıyorsunuz ve her testin sonunda o testi hazırlayan bilim insanı hakkında detaylı bilgi çıkıyor.
.
İlhan'a Tickle'dan bahsedince bana (her zamanki gibi) o siteyi bildiğini, o sitenin aslında bir arkadaşlık sitesi olarak başladığını sonradan bu hale döndüğünü ve web 2.0'da ödül aldığını söyledi. Öyle deyince ben de tereddütsüz ödeme yaptım ve yaptığım testlerin sonuçlarını rapor olarak almaya başladım. Öncelikli olarak tabii ki kimi teknik testleri İngilizce yapmaktan kaynaklı bir sıkıntı yaşanıyor. Mesela ikinci uyguladığım test IQ'um üzerineydi. Klasik IQ testinde dil bilgisi soruları biraz beni zorladı ve sonuçlara bakarken dört hatamın İngilizce dil bilgisi sorularında olduğunu gördüm. IQ düzeyimden hoşnut kaldım ama acaba testi Türkçe alsaydım ne olurdu diye düşünmeden de edemiyorum.
.
İlk ödeme 4,5 USD olarak görünüyor ama sonrasında aylık ödeme tutarı 18 USD'a çıkıyor. İstediğiniz zamanda bu ödemeleri kesebiliyorsunuz tabii. Fakat üyeler azalmasın diye sürekli yeni testler ekliyorlar anladığım kadarıyla. Eğer vakdinizi değerlendirmek, kendinizi sınamak, biraz eğlenmek istiyorsanız bence birkaç ay üyelik satınlamakta hiçbir sakınca olmaz.
.
Temennim böyle bir ciddi test sitesinin Türkçe olarak da hizmet vermesi ...
.

30 Eylül 2007 Pazar

Bu Bir Reklam mıdır ? Mı ?


.
29 Haziran'da Amerika'da satışa sunulan iPhone, 29 Kasım'da ilk olarak Fransa'da satışa sunulacak Apple'ın ürettiği iPhone sonunda Avrupa pazarına adımını atıyor. 29 Kasım'da Fransa'da satışa sunulacak olan iPhone'un fiyatı 300 Euro olacak. 24 Eylül'de Paris'teki Apple Fuarında basına tanıtılan iPhone, 3G teknolojisini desteklemeyecek. ( sitenin Türkçe bölümünde diğer iphone haberlerini okuyabilirsiniz )

29 Eylül 2007 Cumartesi

Müzik Haftasonu

Johann Pachenbel - D Major Canon

.

Zero 7 - Crosses

... zevkle dinleyin, izleyin...